KODEKS ETYCZNY

W naszej pracy zawsze przestrzegamy najwyższych etycznych standardów i stosujemy się do zasad wyznaczonych przez środowiska coachów, trenerów i psychologów. Najważniejsze wartości, na straży których stoją wszyscy pracownicy House of Knowledge to poufność, ochrona prywatności i danych naszych klientów, szacunek, obiektywizm i brak oceny, otwartość i tolerancja, szczerość i przejrzystość informacji.

W House of Knowledge głęboko wierzymy, że bezpieczne otoczenie jest warunkiem skutecznej zmiany, rozwoju i nauki, które są nadrzędnym celem prowadzonych przez nas spotkań i szkoleń.

Poniżej przedstawiamy polskie i międzynarodowe standardy etyczne, które wyznaczają kierunki naszej pracy.

Kodeks etyczny International Coach Federation:

Definicja Coachingu

Sekcja 1: Definicje

  • Coaching: Coaching jest partnerską współpracą z klientami w prowokującym do myślenia i kreatywnym procesie, który inspiruje ich do maksymalizacji swojego osobistego i zawodowego potencjału

  • Profesjonalna relacja coachingowa: Profesjonalna relacja coachingowa ma miejsce, gdy coaching odbywa się na podstawie umowy lub kontraktu, który definiuje odpowiedzialności obu stron

  • Profesjonalny coach ICF: Profesjonalny coach ICF zgadza się stosować Kluczowe Kompetencje ICF oraz ślubuje postępować zgodnie z Kodeksem Etycznym ICF.

W celu wyjaśnienia ról występujących w relacji coachingowej, często konieczne jest rozróżnienie pomiędzy klientem i sponsorem. W większości przypadków klient i sponsor to ta sama osoba i wtedy określana jest nazwą Klient. Jednak dla celów identyfikacji International Coach Federation definiuje te role następująco:

  • Klient: Klientem jest osoba, która jest coachowana

  • Sponsor: Sponsorem nazywana jest osoba lub organizacja, która płaci lub zapewnia dostarczenie usług coachingowych

W każdym przypadku kontrakt lub umowa na usługi coachingowe powinny jednoznacznie określać prawa, role i odpowiedzialności zarówno klienta, jak i sponsora, w przypadku jeśli nie są tą samą osobą.

Standardy Etycznego Postępowania ICF

Sekcja 1: Zasady profesjonalnego postępowania

Jako coach:

  1. Nie będę świadomie wygłaszać publicznie żadnych nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd stwierdzeń dotyczących oferowanych przeze mnie usług ani wygłaszać nieprawdziwych oświadczeń w żadnej pisemnej formie związanych z profesją coachingu, moją akredytacją lub ICF.

  2. Będę precyzyjnie przedstawiać moje kwalifikacje coacha, wiedzę specjalistyczną, doświadczenie, certyfikaty i akredytacje ICF.

  3. Będę doceniać i szanować wysiłki i wkład innych osób oraz nie będę przedstawiać ich jako własne. Mam świadomość, iż złamanie tego standardu może być podstawą do zastosowania wobec mnie środków prawnych.

  4. Zawsze będę się starać rozpoznawać kwestie personalne, które mogą pozostawać w konflikcie, kolidować lub negatywnie wpływać na mój coaching lub profesjonalną relację coachingową. Kiedy fakty i okoliczności będą tego wymagać, niezwłocznie poszukam profesjonalnej pomocy i określę działania, które należy podjąć, włącznie z rozważeniem, czy odpowiednie będzie zawieszenie lub zakończenie moich relacji coachingu.

  5. Będę postępować zgodnie z kodeksem etycznym ICF we wszystkich działaniach związanych ze szkoleniami coachingowymi, mentoringiem coachingowym i superwizją coachingową.

  6. Będę kompetentnie i uczciwie przeprowadzać i sprawozdawać badania, postępując z przyjętymi naukowymi standardami i stosownymi wytycznymi. Moje badania będą prowadzone po uzyskaniu niezbędnej zgody lub przyzwolenia zaangażowanych osób, z zastosowaniem metod, które będą chronić uczestników przed ewentualnymi szkodami. Wszystkie działania związane z badaniami będą wykonywane zgodnie z przepisami kraju, w którym będą prowadzone.

  7. Będę w odpowiedni sposób utrzymywać, przechowywać i usuwać zapisy prac wykonane w związku z praktyką coachingu w sposób, który uwzględnia poufność, bezpieczeństwo, prywatność i przestrzeganie wszystkich przepisów, które mają zastosowanie.

  8. Będę korzystać z informacji kontaktowych (adresy e-mail, numery telefonów itd.) członków ICF jedynie w taki sposób i w takim zakresie, w jakim upoważnia mnie do tego ICF.

Sekcja 2: Konflikt interesów

Jako coach:

  1. Będę się starać unikać konfliktu interesów lub potencjalnego konfliktu interesów i otwarcie ujawnię każdy taki konflikt. Zaproponuję wycofanie się kiedy taki konflikt wystąpi.

  2. Ujawnię klientowi oraz jego sponsorowi informację o całym przewidywanym, pochodzącym od innych osób wynagrodzeniu, które mogę zapłacić albo otrzymać za skierowanie klienta.

  3. Będę świadczyć usługi w zamian za inne usługi, towary lub inne wynagrodzenie o charakterze niepieniężnym tylko wtedy, gdy nie będzie to powodować pogorszenia relacji coachingu.

  4. Nie będę świadomie przyjmował żadnych osobistych, zawodowych ani finansowych korzyści wynikających z relacji klient-coach innych niż formy wynagrodzenia określone w umowie lub kontrakcie.

Sekcja 3: Profesjonalne postępowanie wobec klientów

Jako coach:

  1. Nie będę świadomie wprowadzać w błąd ani wygłaszać nieprawdziwych stwierdzeń o tym, co klient lub sponsor uzyska podczas procesu coachingu lub ode mnie jako coacha.

  2. Nie będę udzielać obecnym ani potencjalnym klientom informacji lub rad, o których wiem lub podejrzewam, że są mylne lub nieprawdziwe.

  3. Będę mieć z klientami i sponsorami jasne umowy lub kontrakty. Będę przestrzegać wszystkich uzgodnień i umów zawartych w kontekście profesjonalnych relacji coachingu.

  4. Przed pierwszą sesją lub w jej trakcie uważnie wyjaśnię i będę starać się zapewnić, by mój klient i sponsor zrozumieli charakter coachingu, granice poufności, uzgodnienia finansowe i inne warunki kontraktu lub umowy dotyczącej coachingu.

  5. Będę odpowiedzialny/a za wyznaczanie jasnych, odpowiednich i wrażliwych na kulturę granic decydujących o potencjalnym kontakcie fizycznym z klientem lub sponsorem.

  6. Nie będę mieć kontaktów seksualnych z jakimkolwiek bieżącym klientem lub sponsorem.

  7. Będę szanować prawo klienta do zakończenia procesu coachingu w jego dowolnym momencie z zastrzeżeniem zapisów umowy lub kontraktu. Będę czujny/a na wskazówki świadczące o tym, że relacja coachingu przestaje przynosić mojemu klientowi korzyści.

  8. Zachęcę klienta lub sponsora do wprowadzenia zmian, jeżeli uznam, że klient lub sponsor byliby lepiej obsługiwani przez innego coacha lub inne środki.

  9. Będę zalecać klientowi korzystanie z usług innych specjalistów, kiedy uznam to za odpowiednie lub konieczne.

Sekcja 4: Poufność/Prywatność

Jako coach:

  1. Będę ściśle przestrzegać poufności informacji pochodzących od mojego klienta i sponsora. Będę posiadać jasną umowę lub kontrakt przed przekazaniem informacji osobom trzecim, chyba że będzie wymagało tego prawo.

  2. Będę posiadał jasno określone umową warunki, na jakich informacje o coachingu będą wymieniane pomiędzy coachem, klientem i sponsorem.

  3. Działając jako trener dla uczących się coachów, wyjaśnię im zasady polityki poufności.

  4. Zarządzając coachami lub innymi osobami, którzy w moim imieniu świadczą usługi klientom i sponsorom za wynagrodzeniem lub bezpłatnie, zapewnię przestrzeganie Części 2, Sekcji 4: Poufność/Prywatność oraz pozostałych zapisów Kodeksu etycznego ICF, które będą miały zastosowanie.

Źródło: http://icf.org.pl/pl98,kodeks-etyczny-icf.html

Kodeks zawodu psychologa Polskiego Towarzystwa Psychologicznego

Zasady ogólne

  1. Wykonując czynności zawodowe, psycholog zawsze dąży do tego, żeby kontakt z nim był pomocny dla drugiego człowieka czy grupy osób. Psycholog z racji swojego zawodu poczuwa się do udzielania pomocy psychologicznej w każdych okolicznościach, gdy zachodzi taka potrzeba.

  2. Psycholog jest świadomy szczególnej odpowiedzialności wynikającej ze specyfiki wykonywanego zawodu. Powinien znać granice swoich kompetencji i nie podejmuje się zadań przekraczających jego możliwości. Dokłada wszelkich starań, aby zapewnić jak najwyższy poziom wykonywanej pracy.

  3. Przyjmując określoną postawę wobec norm moralnych i obyczajowych w życiu prywatnym psycholog zdaje sobie sprawę, że jego decyzje w sprawach osobistych mogą wpływać na jakość jego czynności zawodowych a także rzutować na zaufanie społeczne do psychologii i psychologów. W społecznych oczekiwaniach zawarte są przy tym wysokie wymagania dotyczące przestrzegania zasad etycznych w życiu prywatnym przez osoby, których rola zawodowa obejmuje oddziaływania na drugiego człowieka.

  4. Obowiązkiem psychologa jest stały rozwój zawodowy i dążenie do stałego rozwoju osobistego. Kwalifikacje psychologa powinny odzwierciedlać aktualny poziom wiedzy i technik psychologicznych. Psycholog korzysta z dorobku nauki światowej. Przyjmowanie twierdzeń i metod wypracowanych w innych warunkach społecznych i kulturowych powinna poprzedzać krytyczna analiza możliwości ich wykorzystania w naszych warunkach.

  5. Psycholog ustosunkowuje się twórczo do zastanego dorobku swojej dyscypliny. Przyczynia się do rozwoju wiedzy, ulepszania metod badawczych, narzędzi diagnostycznych i technik terapeutycznych. Jest krytyczny wobec własnych dokonań, rozpowszechniając je ujawnia sposoby dotychczasowej weryfikacji. Dąży do bezstronności i obiektywizmu w ocenie nowych technik oddziaływania psychologicznego i nieprofesjonalnych form pomocy psychologicznej oraz powstrzymuje się od działań utrudniających ich rozwój, nie mając po temu merytorycznych powodów.

  6. Psycholog udostępnia własny dorobek naukowy, przestrzegając zasad odpowiedzialności zawodowej, dobra osoby i dobra społecznego.

  7. Psycholog nie przedstawia niezgodnie z prawdą swojego wykształcenia , kompetencji profesjonalnych i doświadczenia zawodowego.

  8. Psycholog powstrzymuje się od wykonywania czynności zawodowych, jeżeli okoliczności zewnętrzne lub jego własny aktualny stan fizyczny czy psychiczny są tego rodzaju, że mogą istotnie obniżyć poziom wykonywanej pracy lub zakłócić bezstronność osądu zawodowego.

  9. Relacje między psychologami opierają się na wzajemnym szacunku i koleżeństwie, wynikającymi ze wspólnoty wartości i celów, świadomości rangi społecznej wykonywanego zawodu oraz przyjętej na siebie odpowiedzialności zawodowej.

  10. Psycholog nie jest obojętny na odstępstwa od zasad etyki zawodowej ze strony innych psychologów. Stwierdzając nieetyczne postępowanie kolegi w sprawach zawodowych lub dowiadując się o takim zachowaniu, psycholog stara się przekonać go o niewłaściwości jego czynów, korzystając gdy trzeba, z pomocy innych kolegów. Jeśli taka interwencja okazuje się nieskuteczna, psycholog zgłasza sprawę do zarządu oddziału PTP, który określa dalszy sposób jej załatwienia.

  11. Krytyczna ocena pracy i działalności innych psychologów nie powinna mieć charakteru deprecjonującego osobę i w żadnym przypadku nie może służyć do rozgrywek osobistych. Psycholog powstrzymuje się od wydawania takich ocen w obecności osób postronnych, dbając o nie podważanie zaufania do psychologii i psychologów.

  12. Psycholog wykazuje stałą troskę o prestiż i poziom wykonywania zawodu. Nie udostępnia specyficznych technik diagnozy psychologicznej osobom nieprzygotowanym do ich kompetentnego stosowania. Psycholog przeciwstawia się podejmowaniu działalności psychologicznej, a zwłaszcza stosowaniu specyficznych technik diagnostycznych i terapeutycznych przez osoby nie posiadające kwalifikacji psychologicznych.

  13. Psycholog nie może akceptować warunków pracy, które ograniczają jego niezależność zawodową, a zwłaszcza takich, które uniemożliwiają stosowanie zasad etyki zawodowej. Psycholog powinien domagać się poszanowania dla własnej niezależności, bez względu na pozycję jaka zajmuje w hierarchii zawodowej. Każdy psycholog ma obowiązek występować w obronie niezależności swych kolegów.

Psycholog jako praktyk

  1. Podejmując działalność praktyczną, psycholog akceptuje fakt, że jego odpowiedzialność zawodowa przybiera wówczas konkretna formę odpowiedzialności za drugiego człowieka, czy grupę osób.

  2. Psycholog powinien wykonywać swoje czynności zawodowe dążąc do osiągnięcia możliwie najwyższego poziomu swej pracy, bez względu na to, kto jest odbiorcą jego czynności i jaki jest jego osobisty stosunek do tej osoby czy osób. W szczególności intencja niesienia pomocy i staranność w wykonywaniu czynności zawodowych przez psychologa nie zależy od takich właściwości klienta /1/, jak: pozycja społeczna, sytuacja , materialna, poglądy polityczne, światopogląd i system wartości, rasa, narodowość i wiek a także charakter problemów wymagających interwencji psychologicznej.

  3. psycholog powinien poinformować klienta o ewentualnym ryzyku związanym ze stosowanymi metodami terapeutycznymi oraz o istniejących metodach alternatywnych, z uwzględnieniem metod niepsychologicznych. Jeśli psycholog nie jest w stanie udzielić skutecznej pomocy wskutek braku kwalifikacji potrzebnych w danym wypadku lub powstania wadliwej relacji z klientem, kieruje go do innego psychologa lub do innego specjalisty. Psycholog podejmuje się jedynie tych czynności zawodowych, do których posiada kwalifikacje potwierdzone odpowiednim szkoleniem i doświadczeniem praktycznym.

  4. Rozpoczynając pracę, psycholog każdorazowo uzgadnia z klientem cel i zakres swoich oddziaływań oraz zasadnicze sposoby postępowania. Ustalenia te mają charakter wstępny i mogą ulec zmianie w toku dalszych kontaktów. W przypadku istnienia niezgodności poglądów należy dążyć do uzgodnienia jednolitego stanowiska. Psycholog respektuje system wartości klienta i jego prawo do podejmowania własnych decyzji, nie powinien jednak podejmować się interwencji, jeśli jej cele lub stosowane metody nie byłyby zgodne z jego etyką zawodową.

  5. Osoby zgłaszające się do psychologa nie z własnej inicjatywy zarówno dorośli jak dzieci, (kierowane na badania diagnostyczne lub zabiegi psychokorekcyjne) powinny być przez niego informowane o celu postępowania, stosowanych metodach, wynikach i sposobie ich udostępnienia. Psycholog stara się uzyskać akceptację planowanych czynności zawodowych przez te osoby.

  6. Osoby małoletnie powinny być traktowane w sposób szczególny. Podstawową zasadą psychologa w pracy z osobami małoletnimi jest ich dobro, co oznacza, że osoby te w kontaktach z psychologiem maja prawa nie mniejsze niż klienci dorośli. Kontakty z psychologiem w żadnym razie nie mogą być realizowane pod presją ze strony instytucji i osób dorosłych decydujących w imieniu małoletniego. W takim przypadku oraz z razie stwierdzenia naruszenia przez instytucję lub osoby dorosłe dobra małoletniego psycholog ma prawo odmówić współpracy z tymi instytucjami i osobami. Psycholog ma moralny obowiązek stać w obronie praw małoletniego. Psycholog ma prawo i też obowiązek respektować decyzję małoletniego jako osoby ludzkiej w zakresie kontaktów z nim.

  7. Osobom korzystającym z diagnozy i terapii psychologicznej psycholog udziela informacji o stosowanych metodach i uzyskanych wynikach, kierując się dobrem tych osób. Psycholog unika postępowania stwarzającego ryzyko zagrożenia wartości cenionych przez klienta a także okazji do błędnej interpretacji podawanych informacji. W wypadkach wątpliwych psycholog upewnia się, czy informacje zostały właściwie zrozumiane.

  8. Psychologa obowiązuje przestrzeganie tajemnicy zawodowej. Ujawnienie wiadomości objętych tajemnicą zawodową może nastąpić jedynie wtedy, gdy poważnie zagrożone jest bezpieczeństwo klienta lub innych osób. Jeśli jest to możliwe, decyzję w tej sprawie należy dokładnie omówić z doświadczonym i bezstronnym kolegą. Materiały poufne powinny być komisyjnie zniszczone, jeżeli zaistnieją warunki grożące ich ujawnieniem.

  9. Wnikanie w intymne, osobiste sprawy klienta dopuszczalne jest jedynie w takim zakresie, jaki wynika z celów pomocy psychologicznej.

  10. Współpracując ze specjalistami z innych dziedzin lub korzystając z ich konsultacji (tj. wykonując badanie na ich zlecenie), psycholog udostępnia wyniki własnych badań tylko w takim stopniu, w jakim jest to potrzebne. Informuje przy tym o konieczności utrzymania tych danych w tajemnicy.

  11. Korzystając z pomocy personelu pomocniczego bez pełnych kwalifikacji (np. asystenci psychologiczni, studenci, pielęgniarki itp.) psycholog odpowiada za realizację zasad etyki zawodowej. W szczególności psycholog powiadamia asystentów o obowiązku bezwzględnego przestrzegania tajemnicy zawodowej, z wyjątkiem zagrożenia bezpieczeństwa osób, a materiały powierzone asystentom do opracowania zabezpiecza w miarę możliwości przed imienną identyfikacją.

  12. Psycholog zachowuje wrażliwość etyczną, nie unika rozstrzygania konfliktów moralnych, lecz stara się je dostrzegać, dokładnie rozważa sytuację i podejmuje decyzje kierując się własnym rozeznaniem, w oparciu o naczelne wartości etyczne swojego zawodu. Nawet nie akceptując postępowania osoby, psycholog powinien starać się jej pomóc.

  13. Gdy w swoich czynnościach zawodowych psycholog zostanie uwikłany w konflikt interesów, zarówno między osobami, jak między osobami i instytucja, postępuje tak, aby nie spowodować szkody dla którejkolwiek z zainteresowanych stron. Jeśli w grę wchodzi konflikt między interesami osoby i instytucji, psycholog zachowuje bezstronność

  14. Ogłaszając lub reklamując usługi zawodowe, psycholog rzetelnie przedstawia swoje kwalifikacje i zakres oferowanych czynności.

  15. Psycholog jako psychoterapeuta jest świadomy niebezpieczeństw wynikających z jego możliwości wpływania na innych ludzi, w związku z czym poddaje się superwizji lub konsultacji

Źródło: http://www.ptp.org.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=29